Ostra postać wirusowego zapalenia tętnic koni przebiega z objawami gorączki, osłabienia, utraty apatytu, zapalenia spojówek, wycieku z nosa, obrzęków powiek, podbrzusza, kończyn, moszny i napletka. U klaczy ciężarnych może dochodzić do resorpcji płodów i poronień. W rozprzestrzenianiu zakażeń wirusem EAV zasadnicze znaczenie odgrywają ogiery. Stwierdzono, że u 30-60% ogierów, po przejściu zakażenia EAV, dochodzi do ustanowienia zakażenia trwałego. Ogiery takie stają się siewcami wirusa i stale wydalają go z nasieniem. Okres siewstwa wirusa może trwać od kilku tygodni do kilku lat, a w niektórych przypadkach nawet do końca życia ogiera. Użycie ogiera trwale zakażonego wirusem EAV do krycia klaczy lub jego nasienia do inseminacji powoduje rozprzestrzenienie zakażenia w populacji koni. Z tego powodu identyfikacja ogierów, siewców wirusa ma zasadnicze znaczenie dla kontroli choroby.