WIRUSOWE ZAPALENIE TĘTNIC KONI -
EQUINE VIRAL ARTERITIS (EVA)

ØCzynnik etiologiczny: Wirus zapalenia tętnic koni - Equine arteritis virus (EAV)
  • rodzina Arteriviridae, rząd Nidovirales (deVries, Cavanagh, 1997)
  • pierwszy raz wyizolowany w 1953 r. w Bucyrus, Ohio, USA (Doll, 1957)
  • w Polsce EAV po raz pierwszy wyizolowany w 1978 r.
  • jednoniciowy RNA o dodatniej polarności, około 12,7 tys. par zasad
  • genom zawiera 9 otwartych ramek odczytu (ORFs) kodujących:
  • replikazę wirusa (ORF1a i ORF1b)
  • 2 mniejsze białka strukturalne (ORF3 i ORF4)
  • 5 większe białka strukturalne: E, GS, GL, M i N (ORF 2a, 2b, 5, 6, 7)

 

Ostra postać wirusowego zapalenia tętnic koni przebiega z objawami gorączki, osłabienia, utraty apatytu, zapalenia spojówek, wycieku z nosa, obrzęków powiek, podbrzusza, kończyn, moszny i napletka. U klaczy ciężarnych może dochodzić do resorpcji płodów i poronień. W rozprzestrzenianiu zakażeń wirusem EAV zasadnicze znaczenie odgrywają ogiery. Stwierdzono, że u 30-60% ogierów, po przejściu zakażenia EAV, dochodzi do ustanowienia zakażenia trwałego. Ogiery takie stają się siewcami wirusa i stale wydalają go z nasieniem. Okres siewstwa wirusa może trwać od kilku tygodni do kilku lat, a w niektórych przypadkach nawet do końca życia ogiera. Użycie ogiera trwale zakażonego wirusem EAV do krycia klaczy lub jego nasienia do inseminacji powoduje rozprzestrzenienie zakażenia w populacji koni. Z tego powodu identyfikacja ogierów, siewców wirusa ma zasadnicze znaczenie dla kontroli choroby.

Badania w kierunku EVA:
- badanie serologiczne - test seroneutralizacji na obecność przeciwciał dla wirusa zapalenia tętnic koni,
- izolacja wirusa z nasienia lub tkanek pobranych od poronionych płodów w hodowli komórkowej RK-13,
- ekstrakcja wirusowego RNA z nasienia lub innych badanych tkanek i przeprowadzenie testu RT-PCR.